Yönetici körlüğü, örgütlerde uzun süre çalışan yöneticilerin zaman geçtikçe ve yönetim alanı genişledikçe çalışanları ile yeterince ilgilenememesi, çalışanlarının gelişimlerini izleyememesi dolayısıyla çalışanları ile ilgili doğru karar verememesi olarak tanımlanmaktadır. Yöneticinin doğru insanı doğru yerde görevlendirme görevi göz önünde bulundurulduğunda, yönetici körlüğü davranışının yönetimin fonksiyonlarından koordinasyon ile yakından ilişkili olduğu düşünülmektedir. Bu davranışı sergileyen yöneticiler çalışanlarının kendilerini hiçbir şekilde geliştirmediklerini düşünmekte, kendini geliştirme çabasında olan çalışanlarını ise görmezden gelmektedirler ve sergileyen yöneticilerin etrafında çoğunlukla her yaptığı uygulamayı onaylayan bir grup çalışan bulunmakta bu tür oluşumlar yönetici körlüğü davranışının daha da derinleşmesine neden olmaktadır. Bu davranışın tetikleyicileri arasında rutin konforu, aşırı yakınlık, geçmişte elde edilen başarıların rehavet durumu bulunmaktadır. Yönetici körlüğü davranışının örgüt içinde yapılan uygulamalardaki hataları görememe, örgütsel fırsat ve risklerin algılanamaması ve zamanla alışkanlık haline gelmesi olası örgütsel tehditler olarak sıralanmaktadır. Yönetici körlüğü nedeniyle yöneticilerin, halledilmesi son derece kolay gündelik problemlere dahi çözüm bulmakta zorlandığı bildirilmektedir. Yönetici körlüğü kavramına benzer kavramları işletme körlüğü, kültürel renk körlüğü, maliyet körlüğü olarak sıralayabiliriz.
İşletmeler yerel, ulusal ve global düzeyde toplumla etkileşim halinde olan sosyal varlıklardır. Bu sosyal varlıklar, içlerinde yer alan bireylerin düşünce yapıları ve geleceğe yönelik bakış açıları doğrultusunda, bir parçası bulundukları çevreyi sürekli değerlendirirler. Bu değerlendirmeler, işletmelerin iç ve dış çevredeki değişimlere ayak uydurabilmeleri, bulundukları sektörde rekabet avantajı elde edebilmeleri açısından kritik önem arz etmektedir. Ancak işletmeler, zamanla iç ve dış çevrelerindeki değişimin getirdiği fırsat, tehdit ve risklerin tümünü gerektiği gibi algılayamamaya başlayıp, adeta körleşebilirler. Bu durum, literatürde "işletme körlüğü" ya da uzağı görememe olarak da açıklanan "yönetim miyopluğu /işletme miyopisi" terimleri ile ifade edilmektedir.
İşletme körlüğü, bir işletmedeki rutin süreçlere bağlı, zamanla ortaya çıkan aksaklık ve düzensizliklerin çalışanlar ya da yöneticiler tarafından algılanamaması sorunudur. İş akışını farkında olmadan bozan işletme körlüğü, negatif ve is-tenmeyen bir durumdur.Diğer yandan işletme yönetiminin, işletmenin içinde bulunduğu durumu yeterli görüp, bunudeğiştirmek için herhangi bir girişimde bulunmaması ve çevredeki değişimlere kayıtsız kalması olarak da tanımlanabilir.
Çalışmalarda “yönetim miyopluğu/uzağı görememe”, bazılarında ise “blind spots/kör nokta” ve “tunnelvision/dar vizyon” ya da “işletme körlüğü” ve “örgütsel körlük” gibi kavramlar kullanılmaktadır.
Dışarıdan bakan birinin rahatlıkla fark edebileceği hatalı veya eksik uygulamaların, iş yoğunluğu veya alışkanlıklar nedeniyle işletme içindeki kişilerce fark edilememesi anlamına gelen “İşletme Körlüğüne” kâr amacı gütmeyen örgütlerde dan bakan birinin rahatlıkla fark edebileceği hatalı veya eksik uygulamaların, iş yoğunluğu veya alışkanlıklar nedeniyle işletme içindeki kişilerce fark edilememesi anlamına gelen “İşletme Körlüğüne” kâr amacı gütmeyen örgütlerde de rastlanılabilir.
Yönetim ekibinde zaman zaman bu körlükler olmuştur .Körlüğümüzü artıran en önemli etken benim görüşüme göre en yakınımıza yanımıza en tanıdığımız insanları alıyoruz
Güven duygusu ağır basıyor buda olayları objektif görmemize engel oluyor .İşletmelerde yöneticisi olduğumuz kurumlarda 1 tane A kral çıplakmış diyecek bir elemana ihtiyaç var. Kral çıplak gezerken herkes giyinikmiş gibi davranırsa kralda kendini giyinik sanar giyinmek için hiç çabalamaz
Körlüğü devam eder.