Psikiyatri camiasının acı günü

Meslektaşımız Dr. Erdoğan Özmen’in vefatını üzüntüyle öğrenmiş bulunuyoruz.

Hacettepe Üniversitesi Tıp Fakültesi mezunu olan Dr. Özmen, uzun yıllar çalıştığı Bakırköy Ruh ve Sinir Hastalıkları Eğitim ve Araştırma Hastanesi’nde pek çok hayata dokunmuş; psikanaliz alanındaki çalışmaları, kitapları ve yazılarıyla hafızalarda silinmez bir yer edinmiştir.

Meslektaşımızın ailesine, yakınlarına, tüm sevenlerine ve camiamıza başsağlığı ve sabır dileriz.

Türkiye Psikiyatri Derneği

O yüzden yas sayesinde, önceki bütün imgesel takıntı ve bağlarımı gözden geçirme ve düzeltme şansı bulurum. Şimdi biraz daha geri çekilme, kendi mütevazi varoluşuma razı olma, kendimi daha eksiksiz tanıma, ötekine minnet, şükran ve sevgimi ifade etmek için söze/dile ayrıcalıklı bir yer açma şansıdır bu. Ötekine kendi hayatımda bir yer tahsis ederek var oluyorsam, aramızdaki ilişkinin en temel niteliği gereği ben de böylece bir yere, bir konuma yerleşmiş olmuyor muyum? Kimliğimin çekirdeği bu sayede oluşmuş değil midir? İlişkilerimizi kendimiz için kendi eşsiz imgesel konumlarımızı teminat altına almak için yarattığımız bile söylenebilir. İlişkinin işlevi budur biraz da; ötekinin bakışıyla ilişkili olarak kendimizi bir imge olarak yerleştirmek.

Birisi öldüğünde geride kalan o boş yerle ne yapacağız? Kaybettiğim ötekiyle bağlarımı çözmeye çalışmak, onunla ilişkimde sahip olduğum kendi imgemle bağlarımı ve ilişkimi çözmeye çalışmaktır şu halde: Kaybettiğim kendi parçama razı gelmek. Bu feragate yaslandığım, bu kaybı üstlendiğim ölçüde topluluğun bir üyesi olarak diğer üyelerle bağlarımı daha özgürce ve daha güçlü biçimlerde yeniden kurmak üzere eşsiz bir dayanağa kavuşurum. Yas tutmak, kendi üzerine tefekküre dalmaktır şu halde. O yolculuğun sonu daima ötekine çıkar, ötekine olan borcumuza, ona şükran ve teşekküre.

(Erdoğan Özmen, Vazgeçemediklerinin Toplamıdır İnsan - Yas, Melankoli, Depresyon, İletişim Yayınları)

O yüzden yas sayesinde, önceki bütün imgesel takıntı ve bağlarımı gözden geçirme ve düzeltme şansı bulurum. Şimdi biraz daha geri çekilme, kendi mütevazi varoluşuma razı olma, kendimi daha eksiksiz tanıma, ötekine minnet, şükran ve sevgimi ifade etmek için söze/dile ayrıcalıklı bir yer açma şansıdır bu. Ötekine kendi hayatımda bir yer tahsis ederek var oluyorsam, aramızdaki ilişkinin en temel niteliği gereği ben de böylece bir yere, bir konuma yerleşmiş olmuyor muyum? Kimliğimin çekirdeği bu sayede oluşmuş değil midir? İlişkilerimizi kendimiz için kendi eşsiz imgesel konumlarımızı teminat altına almak için yarattığımız bile söylenebilir. İlişkinin işlevi budur biraz da; ötekinin bakışıyla ilişkili olarak kendimizi bir imge olarak yerleştirmek.

Birisi öldüğünde geride kalan o boş yerle ne yapacağız? Kaybettiğim ötekiyle bağlarımı çözmeye çalışmak, onunla ilişkimde sahip olduğum kendi imgemle bağlarımı ve ilişkimi çözmeye çalışmaktır şu halde: Kaybettiğim kendi parçama razı gelmek. Bu feragate yaslandığım, bu kaybı üstlendiğim ölçüde topluluğun bir üyesi olarak diğer üyelerle bağlarımı daha özgürce ve daha güçlü biçimlerde yeniden kurmak üzere eşsiz bir dayanağa kavuşurum. Yas tutmak, kendi üzerine tefekküre dalmaktır şu halde. O yolculuğun sonu daima ötekine çıkar, ötekine olan borcumuza, ona şükran ve teşekküre.

(Erdoğan Özmen, Vazgeçemediklerinin Toplamıdır İnsan - Yas, Melankoli, Depresyon, İletişim Yayınları)

1959 güney-denizli doğumlu. psikiyatr.
birikim ve akıl defteri dergilerinde yazıyor.

yayımlanmış kitapları:
- psikiyatri, psikoloji, politika (zed yayınları, 1995)
- psikanalizin serüveni ve çağrısı (iletişim yayınları, 2005)
- şizofreni - öteki gerçeklik (pedam yayınları, 2007)
- rüyada uyanmak - bilinçdışı ve rüya (iletişim yayınları, 2012). yazdığı eserler

birikim dergisinde yazdığı yazılar ufuk açıcıdır.
oedipus karmaşası adlı serisi ise bir klasik olmuş.

Erdoğan Özmen 1959’da Denizli’de doğdu. 1987’den itibaren Bakırköy Ruh ve Sinir Hastalıkları Hastanesi’nde psikiyatrist olarak çalışıyor. Birikim dergisinde yazıları yayımlanıyor. Psikiyatri, Psikoloji, Politika adlı bir kitabı var.